شکافتن تاریکی

دارم یه مقاله از ابراهیم توفیق در مورد مدرنیسم و شبه پاتریمونیالیسم می‌خونم واقعا آدم احساس تأسف می‌کنه از این کارهای غیردقیقی که خودشون رو ملزم نمی‌بینن که مستدل در مورد دعاوی‌شون بحث کنن. در هر یک صفحه حداقل چندین ادعای چالش‌برانگیز مطرح می‌کنه که برخی‌هاشون رو خیلی بدیهی می‌پذیره. در حالی که در مورد هر کدام از آن ادعاها باید کلی بحث کرد تا قابل قبول باشن. در ایران اغلب برخی از افراد بی‌ دلیل کاریزمای علمی پیدا می‌کنن و احتمالا اغلب افراد وقتی این مقاله رو می‌خونن فکر می کنن عجب ایده ناب و تحلیل درخشانی ارائه شده در حالی که اشکالات خیلی جدی داره هم به لحاظ رویکرد تئوریک و هم به لحاظ روش‌شناسی و هم به لحاظ منابعی که بررسی کرده. این ادعا رو نمی‌شه با این منابع اثبات کرد مگر اینکه کلاً بحث علمی دغدغه اصلی نباشه و فقط دنبال تدوین گزاره‌های سیاسی و کلی باشیم. گزاره‌های کلی بی‌بنیاد و کم مایه...!