واقع امر این است که حکومت بعد از انتخابات اسفند 1402 از میزان پایین مشارکت مردم شوکه شد. مسئلهای که آن را حتی قهر مردم با انتخابات نامیدند. این یک هشدار جدی برای حکومت و اتاق فکر آن بود. حکومت متوجه شده بود که اکثریت قابل اعتنایی از مردم از تغییر درون ساختاری ناامید شدهاند و این یعنی انقلاب و اعتراضات فراگیر یک احتمال ممکن خواهد بود. به هر حال حکومت بیم آن را داشت که قهر انتخاباتی به قهر انقلابی بینجامد. حالا این روزها بعد از کنار رفتن رئیسی حرفهای کنشگران سیاسی قابل تامل است. عباس عبدی در مصاحبهای گفته بود: مردم بعد از واقعهای که برای رئیسی رخ داده به تغییر درون ساختاری امیدوارتر شدهاند. احمدی نژاد از وقوع سلسله وقایعی که به بهبود اوضاع جامعه خصوصا اوضاع اقتصادی منجر خواهد شد حرف میزند. این حرفها با توجه به هشداری که حکومت بعد از انتخابات اسفند از طرف بدنه جامعه دریافت کرد فکر آدمی را به این سو میکشاند که گویا اتاق فکر حکومت بعد از دریافت این هشدار به فکر یک شوک درمانی افتاده است تا شاید بتواند مردم را به تغییر درون ساختاری امیدوار کند در وضعیتی که اگر روال سابق ادامه مییافت قهر انقلابی امری محتمل بود!