امروز وقت برگشت به خانه در تاکسی صحبت مردم در مورد حمله موشکی ایران به اسرائیل را میشنیدم. خانمی که کنار من بود مضطرب و نگران بود. میگفت: دخترم دیشب از ترس اینکه مبادا اسرائیل به ایران حمله کند نتوانست شام بخورد و انقدر مضطرب بود که مسکن خورد. چرا مردم متوجه نمیشوند اگر این حکومت مورد حمایت اسرائیل و متحدانش نبود تا به حال سرنگون شده بود. چرا به صرف پخش چند فیلم از پرتاب موشک در شب فکر میکنند ادعای حکومت در مورد حمله حقیقت دارد؟ دستگاه دروغ حکومت با تکیه بر امپراتوری رسانهها البته فریبنده است اما این توجیه نمیکند فریفته شدن را. این فریفته شدن تاوان ناآگاهی از تاریخ خود است... تاوان نخواندن، فکر نکردن و سرسپردگی ذهنی. اما اگر از این غفلت بگذریم آنچه غیرقابل گذشت است وجود حکومتی متجاوز است که با دستگاه دروغ خود مدام به زیست شهروندانش تجاوز میکند. وطن فروشی میکنند و دائم مردم را با استراتژی دشمن سازی های دروغین مرعوب میکنند. سالهاست که این مردم در سایه وحشت حمله احتمالی آمریکا و اسرائیل زندگی میکنند...سالهاست که این وحشت نیروی بازدارنده شکلگیری جنبشهای ضداستعماری است... اما حالا وضعیت تغییر کرده و بخشهایی از بدنه جامعه متوجه این بازی سیاسی در سطح بین المللی شدهاند. چرخش در این وضعیت سرانجام رخ میدهد. هیچ دستگاه دروغی نمیتواند تا دیرهنگام دوام پیدا کند. این را تاریخ گواهی میدهد.