شکافتن تاریکی

در خبرگزاری‌ها خبر حیرت آوری منتشر شده است: دولت بشار اسد سقوط کرد... بعضی‌ها از سقوط دیکتاتوری و پایان مداخله ایران در سوریه بحث می‌کنند. در خبرگزاری‌ها می‌گویند: مردم از رفتن بشار اسد خوشحال اند.... اما واقع امر این است که مطلقا در تحلیل وقایع سوریه نباید شتاب کرد. آنچه امروز در سوریه رخ داده همان چیزی است که من به شخصه نگران رخ دادن آن در ایران هستم. اما چرا؟ دولت بشار اسد در جریان جنگ داخلی 2011 با کمک متحدان خود ایستاد و دموکرات‌های سوریه را سرکوب کرد. اما این چند روز چه می‌شنویم؟ می‌شنویم که نیروی نظامی بشار اسد در برابر معترضان هیچ مقاومت جدی نکرد و حتی بخشی از تجهیزات را برای آنها رها کرد. در فاصله کوتاه مدتی حماء تسخیر شد و دمشق سقوط کرد. این پرسش طرح می‌شود چرا دولت بشار اسد و متحدانش هیچگونه مقاومتی نکردند؟ پاسخ روشن است زیرا این تغییر ناگهانی از پیش طراحی شده بود و از قضا خود بشار اسد در جریان آن قرار داشت. متحدان سوریه و دولت سوریه به وضوح از این مسئله آگاهی داشتند که جامعه سوریه وضعیت انفجاری دارد. وقوع اعتراضات مکرر در سویدا و دیگر مناطق طی سال گذشته این مسئله را به خوبی نشان می‌داد. اینجاست که دیکتاتور و متحدانش برای انقلاب پیش دستی کردند تا پیش از آنکه معترضان واقعی ابتکار عمل را در دست بگیرند خود یک انقلاب را ترتیب دهند و بار دیگر مهره‌های مورد نظر خود را در چهره معترضان بر سر کار آورند. این یک آرایش سیاسی جدید در سوریه است. دولتی بر سر کار خواهند آورد که باز هم دست‌نشانده خودشان است اما مدتها طول خواهد کشید تا مردم سوریه بفهمند که خود بشار اسد با هماهنگی متحدانش به چنین دگردیسی تن داده است. معترضان نمایش سیاسی را به خوبی اجرا خواهند کرد: از جمله خود را مخالف مداخله و نفوذ ایران بازنمایی خواهند کرد چنانچه در خبرگزاری‌ها می‌شنویم سفارت ایران را تسخیر کرده اند. برای ما ایرانی ها که در سال 1357 شاهد یک انقلاب ساختگی بودیم حمله به سفارتخانه معنای روشن و واضحی دارد. آنچه در سوریه رخ داده پیشتر به صورت دیگری در ایران رخ داد. یعنی همان واقعه سقوط بالگرد. دیکتاتورها امروز استراتژی‌های هوشمندانه‌ای برای ماندن اتخاذ می‌کنند. قبل از آنکه کار به جایی برسد که انقلاب مردمی و واقعی رخ دهد خودشان انقلاب می‌کنند و بستر را برای تغییر وضعیت فراهم می‌کنند. وگرنه کدام عقل سلیمی می‌تواند بپذیرد بشار اسد و متحدانش بدون هیچ مقاومتی تسلیم معترضان شده اند؟! دیکتاتور سوریه و متحدانش دانسته بودند که با این وضعیت دیگر نمی‌توانند ادامه دهند تصمیم گرفتند پوست عوض کنند با چه؟ با انقلابی ساختگی! چنانچه چندی پیش دولت ایران پوست عوض کرد. با چه؟ با سقوط بالگرد! دیکتاتورها در این نمایش جدید استراتژی اتخاذ کرده‌اند و آن اینکه: باید خود انقلاب کنیم پیش از آنکه مردم انقلاب کنند! حال متحدان پیشین می‌توانند در پوست جدید همچنان در امور سوریه مداخله کنند و مردم هم دلخوش باشند که مناسبات قدرت و سلطه تغییر کرده است. این تغییر مثل این می‌ماند که روزی دولت ایران به این نتیجه برسد که دیگر به هیچ طریقی نمی‌تواند وضعیت را تحت کنترل خود درآورد و زمینه و بستری فراهم کند تا با یک تغییر خلق الساعه چهره‌های جدیدی را بر سر کار آورند و اینبار با پوست جدید همچنان سناریوی دستنشاندگی ادامه پیدا کند!